benim hala umudum var..

Hamilelik miskinleştirdi beni. Sabahları erken kalkamıyorum artık. Yatakta bir saat telefonla uğraşma alışkanlığıma geri döndüm. Puslu havalar insana birşeyler yapma enerjisi vermiyor. Evet midem bulanıyor ama yemek yapmak da gelmiyor içimden. Evde oldukça mayışıyorum, güneşi görünce dışarı atıyorum kendimi, hava buz, üşüyorum. Dikiş kursunu da boşladım bu aralar. Oysa ki ne güzel bir etek biçmiştim. Çantanın içinde keyfimin gelmesini bekliyor. Geçecek biliyorum. Herşey geçiyor. hep böyle kalsın diye istediğim o kadar çok şey var ki hayatta. Ama kalmıyor. Bu kalmamazlık belkide değerini bilmemiz için gerekli. Hep aynı kalsalar bir süre sonra bilinmezdi kıymeti. 4 elle sarılmalı hayata, anlara. Bir anda herşeyin değişebileceğine çok kere şahit oldum. Bugün varolup yarın olmayan insanlar, 45 saniyede değişen hayatlar, aramıza yeni katılan umutlar.. Allahım ne olur her anımızın kıymetini bilmeyi nasib et bize.
Eskiden çok severdim yalnızlığı ama artık hiç bana göre değil anladım. Birileri olsun istiyorum hep yanımda, pozitif birileri. Enerjime enerji katsın istiyorum. Kendiyle kaldımı insan batması daha kolay. Krmm olsun mesela hep yanımda. Onunlayken çok güzel hayat. Ablam, ailem, arkabalarım, arkadaşlarım, kendimi yanlarında rahat hissettiğim insanlar olsun etrafımda. Havada güneş olsun, rüzgar ılık. İşte ben de aynı kalamamışım zaman karşısında. Depresif, yağmurlu, yalnız günler benim günlerimdi eskiden. Hala çok severim son baharı ama sevdiklerimle beraber gülerek.. İyi ki diyorum bir daha iyi ki değişiyor herşey zamanla..
Haftaya doktor kontrolüm var. İçim pır pır. Herşeyin hayırlısı için dua ediyorum.

bahar geldi..

Bahar geldi hoş geldi.. Dışarısı ışıl ışıl. Evim de öyle. Çok şükür güzel güneş alan evim var, dışarısı aydınlandımı evim içim her yerim aydınlanıyor. Yataktan daha çabuk kalkabiliyorum, daha enerjik oluyorum. Oysa ki eskiden karanlık günleri daha çok severdim depresifliğime depresiflik kattığı için :). Ama artık öyle değil hala çok sevsemde sonbaharı havanın aydınlık olması iyi geliyor bana.

Çok değiştim ben yaa. Şuan bir çok şey çok iyi geliyor bana. Bir gülümseme, bir yazı, bir koku, bir çocuk, bir söz.. Ufacık şeyler mutlu edebiliyor beni. Olumsuz olan ufak şeylere de takılmıyorum geçer diyorum geçiyor. Böyle olmazsan hayat geçmiyor çünkü.. Bunları farkettikçe benim şükrüm artıyor, sanırım şükrüm arttıkça da Rabbim daha fazlasını veriyor. Şükür..

3. göz ağrım 1 aylık oldu. Maşallah o kadar tatlı ve masum ki.. Oturup başına saatlerce izleyebilirim onu. Kokusunu parfüm niyetine kullanabilirim. Sıkıp sıkıp mıncıklayasım var ama benim değil ya yapamıyorum :D. Rabbim bana da öyle  bir evlay nasip etsin ama inşallah elimde kalmaz bir tarafı :). Oğluşuma ördüğüm battaniyeyi de bitirdim sonunda fotoğrafını ve örneğini yayınlayacağım inşallah bir ara. Şimdi bu aralar moda olan motiflerden örüyorum kendime battaniye yapacağım.

Bu aralar böyleyim işte. Yine yazmaya başladım çok şükür. Belki diktiklerimi bile yayınlayabilirim gelecek günlerde :)).

ekim..

Tatile gittik geldik İstanbul ziyaretini yaptık artık evdeyim. Ekim geldi, bir işim de yok artık. Şimdilik evde günlerim güzel geçiyor. Ama bu bir süre sonra sıkar mı beni bilemiyorum. Dikiş kursuna başladım bugün. İlk gün tanışma faslıyla geçti. Yarın tam gaz başlıyoruz. 

Dün temizlik ve yemek yaptım. Tarhana çorbası, taze fasulye, bulgur pilavı ve cacık vardı menüde. Bir iki sene önce asla yapamam dediğim şeyleri çok rahatlıkla yapıyorum artık. En önemlisi zevk alıyorum. Yemek yapmak mutlu ediyor beni. Evi temiz görmek de öyle. İnsan ne kadar çok değişiyor. 

Havalar sonbahar moduna girmeye başladı. Mağazalar kışlıkları yerleştirdi raflara. Ama hala alışveriş yapasım gelmedi. İyice bir soğuk ve yağmur bekliyorum belki de. Tarzımı değiştirmek istiyorum bu kış. Biraz daha hanım hanımcık olayım diyorum. Ben böyle spor giyinmeye devam ettikçe herkes çocuk sanmaya devam edecek sanırım beni :). Tatilde bir bayan 16 yaşında sanmıştı, bugün kursta da liseyi mi bitirdin diye sordu birisi. Gerçi bu kaçıncı tarz değişikliği kararım. Karar veriyorum ama sonra bir bakıyorum yine kot, converse, postacı çanta. Etek giysem bu kış çizmeyle beraber. Ama o çizmelerle de ayaklarım üşüyor, gözüm timberlandlere kayıyor. Botun üzerine etek olmuyor giyiyorum kotu üstüne de şişme mont hooop ben yine liseli modu :). 

Bekleyelim ve görelim zaman ne gösterecek. Ben daha ne değişimler geçireceğim..

geldimmm..

Gittik, yüzdük, yedik, gezdik ve geldik.. Çabucak geçti bir hafta. Ama yetti mi yetti. Daha fazla kalsaydık sıkmaya başlayacaktı. Evimi özlemiştim son günler. Gerçi şimdi de orayı özlüyorum :). Valizleri boşaltıp çamaşır yıkamaya başlayınca, akşam için yemek yapınca oteldeki hizmetleri ve açıkbüfeyi özledim :)). Ama en çok aklımın kaldığı her akşam çıkan çeşit çeşit pasta ve harika profiterol..

Kısa kısa notlar düşeyim tatilimden de çok daraldığımda açar bakarım..  

Yoldaki palmiye ağaçlarını ve rüzgar türbinlerini çok beğendim. Keyifle izledim yol boyunca.

Didimde bir bakkalda ekmek dolabının içindeki ekmekleri ve örtüyü dolabın içine girmiş bir adam sandım. Çok güldük :)). 

Apollon tapınağının ordaki bir sokakta kendimden geçtim :).

Akbükteki bu adacığa yürüyerek gitme girişimimiz oldu. Ama hazırlıksız yakalandık. Zemin taşlıktı, ayakkabılarımızı çıkarttığımız için ayaklarımıza battı. Terlik olsaydı yanımızda varırdık adaya. Ama yarıya gitmek bile güzel bir tecrübeydi. 

Sonuç olarak keyif verici ve dinlendirici bir tatildi. Tatilin kötüsü de olmaz diye düşünüyorum. Kötü geçmişse tatil olarak değil işkence olarak adlandırılabilir :).

Şimdi evdeyim. İş konusundaki belirsizlik hala devam ediyor. Ama bir kaç güne kadar kesinlik kazanacak inşallah. Gerçi ben yeni projelere el attım. 3 ekimde dikiş kursuna başlayacağım. Düğme dikmesini dahi beceremeyen ben büyük bir hevesle kursun başlamasını bekliyorum :). Perşembeden pazara kadar da bir küçük tatilim daha olacak. Betiye kalmaya gidiyorummm. 4 gün evden dışarı adımımızı atmayız artık :).

Hayat gittikçe güzelleşiyor gözümde...