uzun bir ara..

Çoook uzun bir aradan sonra merhaba blogum.. Niye gelmedim, neden yazmadım hiç bilmiyorum. Yazın rehaveti, boşluğu ve karışıklığı sanırım. Çok birşey değişmedi hayatımda. Ailemize katılan 3. göz ağrım bitanecik yeğenimle oyalanıyorum genelde. Pek bahtı açık bir yıl oldu bu 2013 çevremde herkes evleniyor :).

Yaz bitimiyle düzene girmeye başlıyor insanlar yavaş yavaş. Havalarda serinledi. Sonbahar modu on :)). Yapmayı planladığım bir kaç şey var bu kışla ilgili ama daha netleşmedi kafamda. Şuan için kesin olanı dikiş kursuna bu sene de devam edeceğim. Haftaya cuma başlıyor. Bugün kumaş pazarına gittim yeni sezona hazırlık için. Heyecanlıyım umutluyum :). Kış başı yapılan planları seviyorum. Eskiden pek bi devamlılığı olmuyordu ama çok değiştim ben yaa. Daha iradeli görüyorum artık kendimi. Gerçekten istediğim ve zevk aldığım şeyleri yapmaya çalışıyorum, kendimi zorlamadan kasmadan. Bu yüzden daha mutlu ve pozitifim artık.

Düşünüyorum düşünüyorum yazın neler yaptım nasıl geçti anlatayım diyorum. Aklıma birşey gelmiyor. Pek sıradan geçmiş yazım. Hiç atraksiyon olmamış. Haftasonları gezdik biraz. Ramazan ve bayram geçirdik. O kadar.

Geçtiğimiz hafta safranbolu ve amasra taraflarına gittik krmmle. Pek hoştu benim için. Oraları yazacağım inşallah. Hatıra kalsın geleceğe.

Yakında.. :)

Rabbini bilmek..

Niye insanlardan medet umuyoruz ki biz? Kendimizi mutlu etmek için neden başkalarından gelecekleri bekliyoruz. O sevsin, bu anlasın, şu arasın istiyoruz. Her zaman yanımızda olan Rabbimiz yetmiyor mu bize? Her zaman bizi huzuruna kabul etmeye hazır Rabbimiz. Niye sonsuzluk varken kısıtlı olanla oyalanıyoruz.

Rabbini yanında bildin mi tüm zorluklar kolaylaşıyor. Çekilmez dediğin çekilir oluyor. Onun dışında bir şeye gözyaşı dökmek ziyan geliyor. Ölesiye uyumak anlamsız, dünyalık hazlar saçma. O varken yanımda aciz değilim diyorsun. Gücün oluyor senin. Kalkıp açıyorsun perdeleri, gidip güzelce bir abdest alıyorsun, alnın secdeye vardığında kaybolup gidiyor bütün karanlıklar, huzur doluyorsun..

bahar geldi..

Bahar geldi hoş geldi.. Dışarısı ışıl ışıl. Evim de öyle. Çok şükür güzel güneş alan evim var, dışarısı aydınlandımı evim içim her yerim aydınlanıyor. Yataktan daha çabuk kalkabiliyorum, daha enerjik oluyorum. Oysa ki eskiden karanlık günleri daha çok severdim depresifliğime depresiflik kattığı için :). Ama artık öyle değil hala çok sevsemde sonbaharı havanın aydınlık olması iyi geliyor bana.

Çok değiştim ben yaa. Şuan bir çok şey çok iyi geliyor bana. Bir gülümseme, bir yazı, bir koku, bir çocuk, bir söz.. Ufacık şeyler mutlu edebiliyor beni. Olumsuz olan ufak şeylere de takılmıyorum geçer diyorum geçiyor. Böyle olmazsan hayat geçmiyor çünkü.. Bunları farkettikçe benim şükrüm artıyor, sanırım şükrüm arttıkça da Rabbim daha fazlasını veriyor. Şükür..

3. göz ağrım 1 aylık oldu. Maşallah o kadar tatlı ve masum ki.. Oturup başına saatlerce izleyebilirim onu. Kokusunu parfüm niyetine kullanabilirim. Sıkıp sıkıp mıncıklayasım var ama benim değil ya yapamıyorum :D. Rabbim bana da öyle  bir evlay nasip etsin ama inşallah elimde kalmaz bir tarafı :). Oğluşuma ördüğüm battaniyeyi de bitirdim sonunda fotoğrafını ve örneğini yayınlayacağım inşallah bir ara. Şimdi bu aralar moda olan motiflerden örüyorum kendime battaniye yapacağım.

Bu aralar böyleyim işte. Yine yazmaya başladım çok şükür. Belki diktiklerimi bile yayınlayabilirim gelecek günlerde :)).

doğumgünü..

Bugün benim doğum günüm. 25 sene önce bu saatlerde birkaç saatlik bir bebektim. Başıma geleceklerden habersiz ya karnım acıktığı için ağlıyordum yada altım temiz karnım tok uyuyordum. Aynı ihtiyaçların devam etmesiyle birlikte hayat o zamanki kadar basit değil tabii :)).

Batının zalim oyunlarından biri olan doğum günü kutlaması ister istemez etkisi altına alıyor insanı. Nefsin istiyor ki herkes hatırlasın, kutlasın. Eşin sürprizler yapsın. Gelen tebrik mesajlarını yüzümde koca bir sırıtmayla okuyorum. Ama sonra aklımda beliriyor bir düşünce. Neyi kutluyorsun sen? Ömründen 1 yılın daha geçmesini mi? Bu sorular kafamdayken değil sırıtmak mesaj atanları haşlayasım geliyor “sen benim yaşlanmamı mı istiyorsun” diye :)).

Çok karışık bir durum. Düzen eğlen, sevin, nefsini kabart diyor. Mantığım karşı çıkıyor. İyi de ben düzeni sevmem ki . Bu zamana kadar hep bir zıtlığım olmuştur kendisine. Ama nefse söz geçirmekte öyle kolay değil.

Anlaşıldı ben bugün  25 yaşında olmuşum ama  daha olmamışım…

hatırlamak..

Benim bir blogum vardı değil mi?? Ara ara gelir bir şeyler yazardım. Ne kadar vefasız, iradesiz ve istikrarsız bir insanım ben. Bu aralar bütün olumsuz sıfatları sayabilirim kendim için. İyi değilim moralman, keyifsizim. Geçecek inşallah biliyorum az sabır..

kimyasala hayır!..

Ahh bu aralar manyak gibi doğal çamaşır bulaşık deterjan tarifleri arıyorum. Karar verdim evdeki tüm kimyasalları atacağım. Onların yerine doğal ürünler kullanacağım. İlk olarak diş macunundan kurtulmaya karar verdim. Misvak kullanıcaz. Hem doğal hiç bir zararlı madde içermiyor hem de sünneti seniyye. Bir taşla iki kuş misali :)).

Daha sonra çamaşır deterjanını ve yumuşatıcıyı atacağım. İnternette bulduğum doğal karışım deterjanları yapıp deneyeceğim. İnşallah sonuç güzel olur. Bu kadar hevesliyken hevesimin kırılmasını istemiyorummm..

Sonra sıra mutfağa gelecek yada mutfak daha önemli ilk önce oradan da başlayabilirim. Yine internette keşfettiğim karışımları uygulayacağım.

Tuvalet, yer, halı, koltuk ve camlar için de karışımlar var sırayla hepsini yapacağım. Tariflerini şimdiden yazmak istemiyorum. Belki berbat birşey çıkacak ortaya ne biliyorum dimiii. Ben bi yapıp uygulayayım sonra hepsiiniiii yazarım inşallah.

Şampuan, duş jeli ve sıvı sabun işine henüz girmedim ama yakındır :). Rabbim yardımcım olsunn..

isim yüzük..

Alyans takmaktan hoşlanmayan ben kendimce harika bir çözüm buldum. İnternette görüp çok beğendiğim isim yüzüklerden yaptırdım. İnce olduğu için hiç rahatsız etmiyor, varla yok arası. Artık sürekli parmağımda hiç çıkartmıyorum. Yüzüğüm ve ben çok mutluyuz :)).

yıl bitti..

Kasım biterken demiştim en son ama zaman o kadar çabuk geçiyor ki bir kaç gün sonra yıl bitecek. Herşey herkes bir yıl daha eskiyecek. Geçen zamanı düşünüp ne kadar hızlı geçiyor günler diye düşünecek.

Ben şimdiden başladım düşünmeye. Güzel günleri hatırladıkça mutlu oluyorum tekrardan. Kötüleri es geçiyorum. Pişmanlık duymuyorum hiç birşeyden, keşke demiyorum. Yaşanması gerekiyormuş herşey, hayırlısıyla yaşadım geçti. Şimdi geleceğin belirsizliği heyecanlandırıyor beni. Bilinmeyeni beklemek heyecanlandırıyor. Ne gelirse Rabbimden..

kasım biterken..

Ahh hiç zaman bulamıyorum bilgisayar başına oturup yazı yazmaya, blogları gezmeye.. Özledim bütün gün bilgisayar başında geçen günlerimi. Bunları duyanda çok yoğunum acayip iş yapıyorum falan sanacak. Öyle de değil ama işte önceden de dediğim gibi evdeyken oturamıyorum bilgisayara.

Yeğenime ördüğüm battaniye hala bitmedi. Hevesim de kaçtı zaten. Başlarken devam edip etmeyeceğime güvenmediğim için bir yumak almıştım. Yumağın sonlarına yakın devamını almaya gittiğimde bitmişti. Örgüyü yarıda bırakmak işime gelmediği için de farklı bir renk aldım. Rengarenk değişik birşey olacak yani. Bakalım inşallah güzel olur.

Dikiş kursumda tam gaz devam ediyor. Pantalon diktim bir tane. Gömleğim de bitmek üzere. Sırada elbise varmış fakat ondan önce pazarkan aldığım kürk kumaştan yelek dikeceğim kendime. Biraz zorluyor dikiş beni. Elim hala kırılmadı. Yapa yapa alışırım diye düşünüyorum.

Kuzenimin bebeği oldu geçenlerde. Yarın onu ziyarete gideceğim. Çevremde bebek sayısı gittikçe artıyor. Herkes bana da laf çarptırıyor hafiften ama ben kendimi daha hiç hazır hissetmiyorum. Hem zaten önce krmmin askerliğinin aradan çıkması lazım. Bebek olmadan gitsin gelsin istiyorum. Düşündükçe içim sıkılıyor. Nasıl göndericem ben onu askere ne yapıcam onsuz :((. Rabbim yardımcım olsun..

Ben de hayat böyle.. Sakin ama huzurlu..

solaklar için örgü..

Ben solak bir insanım. Bir tek yemek yerken sağ elimi kullanırım ama tabağın sonunu sıyıramam. Günlük hayatta kullanılan bir çok alet sağ el kullanımı için tasarlanmıştır. Cezveler, cetveller, kumpaslar.. Bu ürünlerin solaklar için olanları da yapıldı fakat bulmak zor. Mecburen orjinallerini kullanmaya alışıyoruz.

Lise çağlarımdaki örgü örme hevesim benim solak annemin ise sağlak olmasından dolayı başlamadan bitti. Bir türlü öğrenemedim. Ne ben annemin sağ elle gösterdiklerini anlıyordu ne de annem benim sol elle yaptıklarımı. Derme çatma bir şeyler yapmaya çalışmıştım ama hep yarım kaldı. O zamanlardan sonra da bir daha elime şiş almadım. Ta ki Küçük Mucizeler Dükkanını okuyana kadar. Kitabın sonunda bebek battaniyesi modeli vermişlerdi ve benim doğacak bir yeğenim vardı. Ona bir battaniye örmeye kadar verdim. Ama nasıl? Solaktım ve etrafımda örgü bilen bir solak yoktu. Kendi başıma başarmalıydım. Her zaman kurtarıcım olan internete başvurayım dedim. Ve solak yabancı bir bayanın örgü videolarını buldum.

Tam 6 tane video var. İlmek atmadan, örgü örmeye ve ilmek kapamaya hepsini gösteriyor. Benim için çok yararlı oldu. Battaniyeme başladım ve güzelce devam ediyorum :)).

İşte videolar.. İnşallah birilerinin dah işine yarar..