doğum günü..

Yİne bir cuma günü ve ben haftasonuna girdiğimiz için çok mutluyum. Yoruluyorum bu aralar bünyem kaldırmıyor hem orucu hem çalışmayı. Ama az kaldı geçecek inşallah hepsi. Gün sayıyorum ama ramazanın bitmesi için değil, eylül ayından itibaren işten ayrılmam için. Yani bir süreliğine haftanın 5 günü değilde 2 3 günü gideceğim. Bu da benim bayaca rahatlamamı ve evimde vakit geçirmemi sağlayacak. Evlendiğimden beri sadece 15 gün evde oturdum, doyamadım sanırım. Şimdi evde olmak mutfakla biraz uğraşmak istiyorum. Hakkımda hayırlısı inşallah.

Bugün ablamın doğum günü.. Küçükken hiç anlaşamadığımız, yanında gezdirmeyen, sinirlendiğinde dövmekten çekinmeyen, 11 yaşımda beni ailenin tek çocuğu olarak bırakıp evlenen, canım eniştemin biricik eşi, bana dünyalar tatlısı 2 yeğen veren (3. de yoloda :)), yaşım ilerledikçe anlaşmaya başladığımız, zıt karakterlere sahip olup birbirimizi tamamladığımız, kendi evimden çok onun evinde yaşadığım, hep arkamı toplayan, bana annelik yapan, bu kadar beceriksiz olmamın en büyük sebebi olan, evlendikten sonra annemden önce özlediğim, başım sıkışınca ilk arayacağım, çocuğum olsa ona da annelik yapacak olan, canım, yarım, kanım ablamın doğum günü..

İyi ki doğmuş be. Yoksa ben harcanır giderdim bu hayatta. Hatta bazen diyorum semeke gibi bir kaç tane daha ablam olsaydı sırtım yere gelmezdi :)). Seviyorum onu..40 yaşına geldiğinde böyle bir pasta yapacağım sana inşallah :)).

Ayrıca bugün birinin daha doğum günü. 23 yaşında sahip olduğum ikinci erkek kardeş. Onu da seviyorum ama onun bana sevgisinden şühpelerim var :)). Biraz fazla üzerine gidiyorum sanırm. Daha üniveriste okutacağım ona sonra askere gönderir evlendiririm :). Beraber bol bol doğum günü kutlayacağız inşallah. 

saat 10 şimdi haberler..

Aslında öyle çok da bir haber yok. Ramazanla boğuşuyorum. 9 yaşımdan beri oruç tutan biri olarak hayatımın en zor ramazanını geçiriyorum. Bir halsizlik, bir yorgunluk, yemek yiyememe falan. Hem sıcakların hem de çalışmamın etkisi var diye düşünüyorum.  Bu sene havadaki nem almış başını gidiyor. Önceki senelerde yazın bile yün yorgan olmadan uyuyamayan ben bu sene üzerime hiç bir şey örtemiyorum. Bu nasıl bir yapış yapışlıktır Allahım.. 

Cumartesi kuzenlerle gelenekselleştirmeyi istediğimiz iftarımız var. Hep beraber beyazda toplanacağız. Seviyorum kalabalık yapılan iftarları. Hele sonraki sohbet faslı tarifsiz. 

Başka neler yapıyorum bu aralar diye düşünüyorum da gelmiyor aklıma hiç bir şey. Kayınvalide, anne, abla, anane iftarları yaptık. Evi de biraz saldım. Hee geçen hafta güllaç yapacağım demiştim. Yaptım. Ben sevmediğim için yemedim ama yiyenler beğendiler sadece biraz tatlı olmuş dediler. Bir dahakine şekerini azaltacağım.

Kare borcama 6 güllaç yaprağından yaptım. 1250 ml süte 2.5 su bardağı şeker koymuştum, bir dahakide 2 bardağa yakın şeker koyacağım o zaman daha çok beğenilir sanırım. Her yaprağın arasına fındık serpiştirdim ama cevizin daha çok yakışacağını düşünüyorum. Üzerine de nar bulamadığım için ahududu koydum. 

Eve zaman ayırmak istiyorum artık. Koştur koştur iş yapmaktan yoruldum. Ne temizliğim tam oluyor böyle ne yemeğim. Sürekli stres içerisindeyim. Allahtan krmm bir şey demiyor, destek oluyor. Yoksa iyice yemiştim kafayı. Ama düzelecek inşallah her şey inanıyorum.. 

İki yeni kitap aldım. "Bir Yumak Mutluluk" ve "Korkma Ben Varım". Bir yumak mutluluk küçük mucizeler dükkanının devam kitabı. İlgiyle okuyacağımı düşünüyorum. Korkma ben varım da "Dublörün Dilemması" kitabının yazarı Murat Menteş'in başka bir kitabı. 

Düblörün Dilemmasını okudum daha önce. Gerçekten değişik bir kurguya sahip keyifli bir kitap. Bu aralar absürt komedi dizileri meşhur ya bu da öyle bir kitap. Okunmasını mutlaka tavsiye ediyorum. Diğerleriyle ilgili yorumlarda okuduktan sonra artık.

Film de izlemiyoruz bu ara pek Batman girdi sanrım bugün vizyona. Onu izlemek istiyorum. Başka ne var ne yok hiç bilmiyorum. Eskiden haftada 3 posta sinemaya giden biri olarak bu halimi çok kınıyorum ama yapacak bir şey yok zaman iş güç meselesi.

Geçtiğimiz haftanın özeti öyle işte elle tutulur bir şey yok.  Önümüzdeki haftanın daha dolu dolu geçmesi duaları ile..

ikimize birden yükleniyorlar..

Ramazandan önceki son gün. Bu günün şerefine krmmle güzel bir öğle yemeği yedik. Çalışarak geçireceğim ilk ramazan nasıl olcek hiç bilmiyorum. Bu sıcakta normalde zaman geçmiyor ramazanda saniyeleri sayarız artık. Hava biraz esintili olmasına rağmen oldukça sıcak. Sahura kadar oturup öğlene kadar uyumak istiyorummmmmm.

Güllaç yapacağım bu akşam. İnternetten anladığım kadarıyla yapımı çok zor değil. Sütle şekeri kaynatıp hazır güllaç yapraklarının üzerine döküyorsun :D. Yine de püf noktalarını öğrenmek için akşam semekeyi aramam lazım. Yemek konusunda en büyük yardımcım kendisi gerçi bir çok konuda öyle ama hepsine girmeyelim :). Ben evlenmeden önce yazmaya başladığı günlük-yemek tarifi karışımı defteri hala çok işime yarıyor. On kere yapmış bile olsam bi yemeği yinede bakıyorum deftere içm rahat etmiyor. Tariflere fazla bağımlıyım. Alabildiği kadar un söyleminden de nefret ediyorum!!!

Sahur için yemek yapmalıyım eve gidince. Krmmde bende sahurda yemek yemeyi sevenlerdeniz. İftar gibi sofra olması lazım. Çorbasından pilavina kadar. Gerçi yazın biraz ağır oluyor belki ben bu sene kahvaltıya yönelebilirim. Krmmin ailesinin silor diye adlandırdığı farklı yörelerde farklı isimlerle anılan bir yemek var. Daha önce bir kere yemiştim sanırım çok hatırlamıyorum. Krmm çok seviyor, ramazanda yaparmış kayınvalidem. Yufkayı sarıp küçük küçük kesiyormuşsun fırında kurutuyorsun, yiyeceğin kadarını ıslatıp yoğurtluyorsun üstünede yağda kızdırılmış salça döküyormuşsun. Yoğurt, salça, yufka üçlüsünü severim siloru da çok seveceğimi tahmin ediyorum. Kayınvalideciğim yapıp vericek bana da :D. Annem de ev makarnası yapardı geceleri, babam çok severdi. Ondan da yapmayı düşünüyorum. Karnım mı acıktı acaba benim???

Ahh ilk teravih var bu akşam. Klimalı bir cami arayışı içerisindeyiz. Evde kılmak çok zor oluyor bazı akşamlar kaçıyor bu yüzden müsait olduğumuz her akşam camide kılmak istiyoruz. Hatta farklı camilerde kılarsak benim için çok daha güzel ve değişik olur. Çok mu heyecan yapıyorum ramazan geldiği için :).

Başlığın yazı ile hiç bir alakası yok farkındayım. Şarkı sabahtan beri dilime dolandığı için başlık düşünürken ilk ağzıma gelen oldu. Çok fantaziyim bugün :))

İkimize birden yükleniyorlar ama sen ağlamaaaaaaa... Durma git buna da alışırım olmasanda seni yaşatırımmmmmmmm...

Ramazan geliyor ben de bir heyecan..

Kocaman bir hafta daha geçti ve ben bu haftaya büssürü şey sığdırdım.. Hastalık, havuz, düğün, güneş arabası yarışı, çarşamba pazarı, iş, göl kenarı çay keyfi, trafk kazasına şahit olma.. İyi kötü bir sürü şey vardı bu haftanın içinde. Doktor kan hapı, çinko hapı ve B12 vitamini verdi. Enerji patlaması yaşayacağım sanırım :). İştah da açıyor bu ilaçlar sanırım ama kilo almamam lazım benimmm.

Veee bu haftanın ve önümüzdeki ayın en önemli konusu geldi Ramazan..!

Ramazana çok az kaldı. Evli olarak geçireceğim ilk ramazanım. Oruç tutmaya başladığımdan beri sahura hep hazır sofraya uyandım. Annem bizden yarım saat önce kalkar, yatmadan önce verilen siparişleri hazırlar ve bizi uyandırırdı. Ben de elimi hiçbir şeye sürmeden yer ve geri yatardım. Ama bu sene öyle olmayacak. Kendi soframızı kendimiz hazırlayacağız. Öyle geceden yiyip de yatamam, 2 de de yatsam bir saat bir saattir der sahura kalkarım. Tek umudum krmm. Her şeyde olduğu gibi o günlerde de çok yardımcı olacaktır bana eminim. 

 

İftar konusuna hiç girmek istemiyorum o kısım daha korkunç çünkü. Hem yemek konusundaki tecrübesizliğim hem çalışıyor olmam hem de oruçlu olacak olmam iftar davetlerinde beni baya zorlayacak. Ama ben daha yeni gelin sayılırım önce benim gitmem lazım dimi iftara seneye de bu sene bizi çağıranları ben çağırırım :). Bir gün annemleri bir gün kayınvalidemleri bir gün de ablamları çağırsam bence yeter. Bu çağırmaların karşılığı olarak 3er kez de onlara gitsem ehh yarılamış oluyorum zaten. Çok şükür krmminde benimde sülalemiz kalabalık. Her akşam biri çağırsa benim kimseyi çağırmaya vaktim olmaz :).  

Hiiiiii neler diyorum ben yaa çok ayıp. Tamam arada bir böyle düşünceler geçse de kafamdan ben böyle bir insan değilim :) Ben seviyorum yemek yapmayı, yedirmeyi. Hatta iki kişi zevkli olmuyor yemek yemek, adam gibi bir şeyler yaptığımda birileri gelsin beraber yiyelim istiyorum. Bu ramazanda güzel güzel yemekler yapacağım inşallah. Ama öncelikle menü oluşturmalıyım kendime, semeke eminim bu konuda seve seve yardımcı olacaktır bana.

Çocukluğumdan beri Ramazanın ilk günü iftarda babannemde olurduk ve babannem kesin mercimek çorbası yapardı. Bu yönden de bir ilk olacak bu sene benim için. İlk günkü iftarımı babannemde değil kayınvalidemde yapacağım. Ben nasıl senelerce ilk gün babannemde olduysam benim çocuklarımda inşallah babannelerinde olacaklar. 

Özledim Ramazanı. Sahura kalkmayı, oruç tutmayı, iftar yapmayı, teravih kılmayı, huzurlu olmayı özledim.

Bir de ben Mekke’yi çok özledim.