bir yumak mutluluk ve ben...

Kitap bitti ama hayal kırıklığıyla. İlk kitaptan aldığım lezzeti bundan alamadım. Devam kitabı olduğunu düşünmüştüm, ilk kitaptaki karakterlerle beraber devam eden bir kitap. Oysaki ana karakterin yanında yine 3 kadın, yine mutsuzluklar ve yine mutlu son. Kitabın daha başında sonunda ne olacağını biliyorsunuz. Bu tarz kitaplarda bana hiç tat vermez. İlk kitaptaki karakterlerle devam etseydi onların farklı yaşamlarını anlatsaydı benim için daha ilgi çekici olurdu. 3. kitabı alır mıyım bilmiyorum belki baya zaman geçtikten sonra. “Korkma Ben Varım” a başlayacağım bir iki gün içinde inşallah.

Dün Rabbimin bana 23 yaşında verdiği erkek kardeşlerimden birinin doğum günüydü. Dua ediyorum aramızdaki ilişki her zaman böyle devam etsin diye. Gelecek eltime de şimdiden işin var benle diyorum, kıskançlık yapabilirim belki :). Yarın da 19 ramazan. Dini nikâhımızın 1. yıldönümü :). Geçen sene acayip heyecanlıydım bu zamanlar, düğünümden çok bu nikâhta heyecanlandım.  Yeri bir başka bende.

Zaman ne kadar çabuk geçiyor. Geçmez diye düşündüğüm günler, şimdi geriye baktığımda çok uzaktalar. Biraz sabretmeyi bilince insan her şey hayırlısıyla oluyor. Ama ben o sabırdan yoksunum hemen her şey olsun bitsin istiyorum. Belirsizliklere tahammülüm yok. Her şey belli olsun ben garantide yaşayayım. Bu yüzden hep gelecekle işim oldu benim. Geleceği düşündüm onu planlamaya çalıştım. İki gün sonra olması muhtemel bir olayı düşünmekten bu günümü rezil ettim.  Bunun farkına varmam biraz geç oldu ama zararın neresinden dönülürse kârdır. Artık daha sabırlıyım tahammüllüyüm hayata karşı. Hayatın belirsizliklerle güzel olduğunun farkındayım. Anı yaşıyorum. Neredeysem oradayım, ne yapıyorsam onu yapıyorum! İki saat sonrasını da iki gün sonrasını da iki hafta sonrasını da düşünmüyorum. Zevk alıyorum artık yaptıklarımdan.  Yıpratmıyorum kendimi. İnşallah bu şekilde sürdüreceğim hayatımı. Bir saniye sonrasının bile garantisi yokken neden bu kendini paralama. Rahatım. Mutluyum. Huzurluyum.

saat 10 şimdi haberler..

Aslında öyle çok da bir haber yok. Ramazanla boğuşuyorum. 9 yaşımdan beri oruç tutan biri olarak hayatımın en zor ramazanını geçiriyorum. Bir halsizlik, bir yorgunluk, yemek yiyememe falan. Hem sıcakların hem de çalışmamın etkisi var diye düşünüyorum.  Bu sene havadaki nem almış başını gidiyor. Önceki senelerde yazın bile yün yorgan olmadan uyuyamayan ben bu sene üzerime hiç bir şey örtemiyorum. Bu nasıl bir yapış yapışlıktır Allahım.. 

Cumartesi kuzenlerle gelenekselleştirmeyi istediğimiz iftarımız var. Hep beraber beyazda toplanacağız. Seviyorum kalabalık yapılan iftarları. Hele sonraki sohbet faslı tarifsiz. 

Başka neler yapıyorum bu aralar diye düşünüyorum da gelmiyor aklıma hiç bir şey. Kayınvalide, anne, abla, anane iftarları yaptık. Evi de biraz saldım. Hee geçen hafta güllaç yapacağım demiştim. Yaptım. Ben sevmediğim için yemedim ama yiyenler beğendiler sadece biraz tatlı olmuş dediler. Bir dahakine şekerini azaltacağım.

Kare borcama 6 güllaç yaprağından yaptım. 1250 ml süte 2.5 su bardağı şeker koymuştum, bir dahakide 2 bardağa yakın şeker koyacağım o zaman daha çok beğenilir sanırım. Her yaprağın arasına fındık serpiştirdim ama cevizin daha çok yakışacağını düşünüyorum. Üzerine de nar bulamadığım için ahududu koydum. 

Eve zaman ayırmak istiyorum artık. Koştur koştur iş yapmaktan yoruldum. Ne temizliğim tam oluyor böyle ne yemeğim. Sürekli stres içerisindeyim. Allahtan krmm bir şey demiyor, destek oluyor. Yoksa iyice yemiştim kafayı. Ama düzelecek inşallah her şey inanıyorum.. 

İki yeni kitap aldım. "Bir Yumak Mutluluk" ve "Korkma Ben Varım". Bir yumak mutluluk küçük mucizeler dükkanının devam kitabı. İlgiyle okuyacağımı düşünüyorum. Korkma ben varım da "Dublörün Dilemması" kitabının yazarı Murat Menteş'in başka bir kitabı. 

Düblörün Dilemmasını okudum daha önce. Gerçekten değişik bir kurguya sahip keyifli bir kitap. Bu aralar absürt komedi dizileri meşhur ya bu da öyle bir kitap. Okunmasını mutlaka tavsiye ediyorum. Diğerleriyle ilgili yorumlarda okuduktan sonra artık.

Film de izlemiyoruz bu ara pek Batman girdi sanrım bugün vizyona. Onu izlemek istiyorum. Başka ne var ne yok hiç bilmiyorum. Eskiden haftada 3 posta sinemaya giden biri olarak bu halimi çok kınıyorum ama yapacak bir şey yok zaman iş güç meselesi.

Geçtiğimiz haftanın özeti öyle işte elle tutulur bir şey yok.  Önümüzdeki haftanın daha dolu dolu geçmesi duaları ile..

küçük mucizeler dükkanı..

Ahh "Küçük Mucizeler Dükkanı" bitti. Ama keşke bitmeseydi, gerçekten çok eğlenceli ve sıcak bir kitaptı. Okuduğum kitaplara çok fazla bağlanırım kitabın içerisinde yaşıyormuşum gibi geçer zamanım. Bu kitapta da aynısı oldu. 4 kadının hikayesi anlatılıyor kitapta. Farklı dünyalara sahip kadınların hayatlarının örgü örmek üzerindeki kesişimi. Yapılan hatalar, pişmanlıklar.Hepsine yakın hissettim kendimi. Hepsiyle beraber sevindim, beraber üzüldüm. Bir de merak ediyorum böyle ilişkiler sadece kitaplarda yada filmlerde mi olur? İnsanlar kitaplarda yada filmlerde mi anlar hatalarını, ilişkilerini düzeltmek için çabalar, özür diler. Sen haklısın ben hatalıyım demek neden çok zor gelir bize. Gerçek hayatta bunu yapmadığımız için mi acaba yazarlar karakterlerine bunu yaptırır, kendi yapmak istediklerini, görmek istediklerini mi yazarlar? Neyse....

Kitapta en çok hoşlandığım şey ise yazarın gerçek hayatta da örgü örüyor olması. Hatta kitabın sonunda bebek battaniyesi modeli vermiş.

Kitapların tadını çıkarta çıkar okumayı hiç beceremiyorum. Elime alıyorum bi daha da bırakamıyorum, evde otobüste laf aralarında her boş bulduğum her anda okumaya devam ediyorum. Sonra neden bu kadar çabuk bitti diye üzülüyorum.

Çok edebi bir dil yada felsefi düşünceler beklemeyin kitaptan. İnsanın içini ısıtan çerezlik bir roman. Okunmalı mı bence evet okunmalı!

Şimdi sıra serinin ikinci kitabı “Bir Yumak Mutluluk”u almada. Ama biraz ara vermeyi düşünüyorum. Hemen arka arkaya okuyup sıkılmak istemiyorum. Bundan önce krmmin dün okumaya başladığı “Aklından Bir Sayı Tut” romanını  çalıp okumalıyım =))