gebelik serüveni.. 7. hafta

Dün kontrole gittim ve bebeğimin kalp atışlarını duydum. İçim çok rahatladı. Bir terslik olacak diye korkuyordum.Çok şükür herşey güzel dedi doktorum. Bir dahaki kontrol 1 ay sonra. O zamana kadar kocaman olacak bebeğim inşallah :)).

Bu hafta geçtiğimiz haftaya göre daha iyiym. Mide bulantılarım baya azaldı sadece karnım acıktığında bulanıyor. Ama şuan bence mide bulantısından daha kötü olan bir sorunla karşı karşıyayım; hazımsızlık.. Yemek yemek tam bir kabus. Yani yerken hiç bir sorun yok hatta hep aç olduğum için yemeklere kıtlıktan çıkmış gibi saldırıyorum fakat sonrası felaket. Karnım şişiyor, kasılıyor. Ağlama noktasına geliyorum. Anladım ki çok yememem lazım çok azar azar sık sık yemeliyim. Bugün uygulamaya çalışıyorum bu kararımı inşallah başarılı olurum. Bir de hareket etmem gerekiyor. Yan gelip yatmakla çözülmeyecek bu problemler. Her gün düzenli olarak yürüyüşe çıkmaya karar verdim. Çok uzun süre olmayacak şekilde doktorum da izin verdi. Beslenme düzenim hala bozuk. Gerektiği gibi protein, vitamin falan alamıyorum galiba. Ama ebe 3 ay çok zorlama kendini bebek gerekli besinleri senden karşılar zaten önemli olan 3 ay sonrasındaki dönem dediydi. Ona güveniyorum :).

Psikolojik olarak iyiyim. Havalarında güneşli olmasının etkisi var sanırım bu ruh halim üzerinde. Gerçi hala bir çocuğum olacak fikri garip gelsede kalp atışlarını duyunca çok heyecanlandım. İçinde hissetmeye başladığında daha çok sahipleneceksin diyor etrafımdakiler.  9 ay annenin de babanın da durumu kabullenmesi için gerekli süre demekki hele benim gibiler için çok gerekli :D. Hayaller kurarak, hazırlıklar yaparak dahil ediyoruz onu ailemize. Geldiği zaman gerçekten eksikliği var olan, beklenen olarak geliyor. Şuan bile yaptığımız planlar hep onun üzerinden. Şuan bile sanki hayatımızda... Rabbim hayırlısıyla kucağımıza almayı nasip etsin..

gebelik serüveni.. 6. hafta..

"Teoride teoriyle pratik arasında bir fark yoktur ama pratikte vardır." yıllar önce duyduğum, kime ait olduğunu bilmediğim bu sözü çok beğenirim. Doğruluğunu da bir kaç kez tecrübe ettim. Hamilelik ve annelik sürecinde de doğru olduğunu biliyorum. Ablamın hamileliklerinde de çocukların bakımında da hep yanındaydım. İki süreçlede ilgili teorik bilgim çok fazla ama işleri pratik etmeye gelince aynı olmadıklarının farkına varıyor insan.

40 haftalık maceramın 6. haftasındayım. 6 haftalık hamilelerin çoğuna göre iyi durumdayım. koku hassasiyetim daha yok. Yemek pişirebiliyorum. Kendi pişirdiğim yemeği yiyebiliyorum. Sabahları aşırı bulantıyla uyanmıyorum. Sadece acıktığımda, çok yemek yediğimde bir de tatlı yedikten sonra hafif bir çalkantı oluyor midemde. Beni asıl etkileyen belirti halsizlik. uykum yok sürekli uyumak istemiyorum ama sürekli başım bir yere yaslı olsa olur. Bu halsizliği Rabbim hamile olduğumuzu kabullenelim diye veriyor sanırım bize. Çünkü geçtiğimiz hafta daha iyiyken hamile olduğumu unutup hoplayıp zıplayabiliyordum. Şimdi istesemde yapamam. Kötü gibi gözüksede aslında iyi birşey halsizlik :). En azından benim için..

İşte teori ve pratik çatışması buralarda başlıyor. Bu zamanlarda beslenmeme dikkat etmem gerektiğini biliyorum. Protein ağırlıklı beslenmem lazım. Sabahları en az bir yumurta, peynir, zeytin, yeşillik yemem, günde 1 bardak süt içmem, haftada iki akşam balık yemem, et yemem, tavuk yemem, sebze meyve yemem, karbonhidratlardan olabildiğince uzak durmam gerekiyor. Ama gel gör ki yarısından çoğunu yapamıyorum. Bu yiyecekleri hazırlamak için gerçekten iyi efor sarfetmek lazım benimse çoğu zaman halim olmuyor artık. Sabahları tost ve portakal suyuyla geçiştiriyorum. Diğer zamanlarda Allah ne verdiyse, kek, poğaça, çorba, yemek.. Balık yerinede omega 3 kullanıyorum :D. İnşallah daha da kötüleşmem bu hallerim de geçer eski enerjime kavuşurum.

hamileyim..

Şaka gibi ama değil. Evet hamileyim. Şuan için 5 buçuk haftalık bebeğim. Daha kalp atışlarını duymadık gerçi. İnşallah sağlıklı olarak gelişmeye devam ediyordur. İki hafta sonra duyarız atışları da heyecanımız katlanır.
Pek anaç yapılı biri değilimdir ben. Gezmeyi yemeyi yürümeyi hayal kurmayı konuşmayı severim.  Bir çocuğumun olması ona bağlanacak olma fikri pek bana göre değildi. Arada kalmışlık yaşıyordum aslında evet bir çocuğum olsun istiyordum etrafımda yaşanılan o kutsal sevgiyi ben de hissetmek istiyordum ama diğer yandan rahatıma okadar düşkündüm ki.. Sonra yavaş yavaş farkettim sahip olduğum korkuların aslı yok aslında. Bizim toplumumuz tarafından ortaya atılan hurafeler. Sosyal medyada çok çocuklu yabancı ailelere baktığımda hayallerimdeki yaşamı görüyorum. Kimse çocuğu bit külfet olarak görmüyor. Kimse çocuğu olduktan sonra kendini eve kapatmıyor. Ysşamına çocukla beraber devam ediyor. Tabiki kocalarında bu yaşamda payı çok büyük. Türk toplumunda daha yeni yeni babalar çocuk bakımına katılmaya başladı. Çocukların bütün yükü üzerinde olan anneler haklı olarak çok yoruluyorlar. Toplumumzdaki değişimler, takip ettiğim yabancı aileler içimdeki korkuları baya aldı götürdü. Yada annelik hormonlarım çalışıyor bilemiyorum :)).
Ablamla aramda yaş farkı olduğu ve genç yaşta evlendiği için evde uzun bir süre tek çocuktum. Çok sıkıldığımı, keşke bir kardeşim olsa diye düşündüğüm zamanları hatırlıyorum. Bu yüzden çok çocuk taraftarıyım. Bir taneyi yapan ikinciyi üçüncüyüde yapar diye düşünüyorum. Her nekadar herkes sen bi birtaneyi doğur sonra konuşuruz desede düşüncelerimin çok değişeceğini sanmıyorum. Bir süre zor ve yıpratıcı olabilir biliyorum ama eminim sonrası da çok keyifli olacaktır.

Bakalım nasıl günler beni bekliyor merak ediyorum..

tarifleeerrrr..

Güzel bir hafta başı çünkü ben evdeyim :). Geç kalktım kahvaltımı yaptım evimi toparladım. Ohh miss. Semeke geldi az önce hamileliği baya kötü geçiyor sürekli bir mide bulantısı var. İkinci ayı bitiyor geçecek inşallah yakın zamanda. Bol dua..

Haftasonum güzel geçti. Eğlendim. Cumartesi günü akşam 4 saat krmmle mutfaktaydık. Semeke için zeytinyağlı kabak yemeği, kendimiz için zeytinyağlı taze fasulye yaptık. Krmm börek istedi. Sallama bir börek yaptık bence pek güzel olmadı ama krmm beğendi. Sonra benim canım kurabiye istedi. Geçenlerde dokuzuncubulut sitesinden tarifini aldığım vişneli çikolatalı kurabiyeyi yaptık. Ama o da güzel olmadı :)).

Börekle kurabiyenin tarifini yazayım da bir daha aynı hataları yapmayayım.

Bayramda kayınvalideme sardığım böreklerimin tarifini annem vermişti. Bir yufkayı koy üzerine eritilmiş margarin sür, ikinci yufkayı koy margarin sür, üçüncü yufkayı koy margarin sür. Yufkaları önce dörde böl, dört parçanın her birini de üçe böl. Böylece 12 parça elde edilmiş olacak. Yufkaların geniş tarafına hazırlanan içi koyup sar. Pişirmeden önce süte batır, istersen üzerine yumurta sarısı sürüp fırına verebilirsin dedi.

Yaptım çok güzel oldu. Herkes çok beğendi. Bir kısmını da buzluğa koymuştum. Geçen gün çıkarttım pişireyim dedim çözdürmeyi unutmuşum süte batırmam falan hiç işe yaramadı. Anladım ki o börek buzluktan çıkarıp pişirmelik değilmiş. Bu yüzden cumartesi günü yeni bir tarif denemek istedim. Kendi buluşum :).

Bir kaseye bir yumurta kırdım içine az süt koydum biraz da sıvı yağ. Üstteki tarifte erimiş margarin yerine bu karışımı sürdüm. İç olarak da peynir, domates ve kekik karışımı hazırladım. Üzerine yumurta sarısı sürdüm pişirdim. Fena olmadı ama ben daha çıtır seviyorum pek istediğim gibi olmadı ama krmm pek beğendi o da yumuşak sever. 

Sevdiğim börekleri benim için süslemiş :))

Kurabiye tarifine dokuzuncubulut sitesinden ulaşılabilir. Benim yaptığım birkaç hata var. Sanırım o yüzden güzel olmadı. Birincisi şekerle tereyağını krema kıvamına gelene kadar çırp demiş ben biraz erken bıraktım çırpmayı. İkinci hatam tarifte vişneleri bir süre önceden unlayın suyunu salmasın diyor. Biz vişne koymaya son anda karar verdiğimiz için hemen unlayıp hamura kattık. Ehh tabi suyunu saldı hamur yumuşadı ellerime yapıştı. Zar zor tepsiye koydum pişirdim. Tadı fena değil dışı baya sert içi de yumuşak oldu. Biz severek yiyoruz fakat başkasına ikram edemem :).

Sloganımız durmak yok yola devam. Yılmayacağım yeni yeni tarifleri güzel güzel yapana kadar deneyeceğim.